در اين خصوص هم چند جمله متذكر شويم ! زبان پهلوى و درى - در ميان لهجه‌هاى فارسى از همه مشهورتر زبان درى يا فارسى درى است در باب وجه تسميه اين زبان فرهنگ‌نويسان شرحهائى داده و مطالبى ذكر كرده‌اند كه چون هيچ كدام سند صحيح ندارد نمىتوان بانها اطمينان كرد همين قدر مسلم است كه اين لغت زبان اهل خراسان و مشرق خاصه اهل بلخ بوده و در بخارا و بدخشان و مرو نيز رواج داشته است . چون اول دفعه ادبيات فارسى جديد از خراسان و ما وراء النهر شروع شده و اين زبان يعنى درى هم زبان غالب اهالى آن نواحى بوده در ميان شعب زبان فارسى ! - فارسى مطلق - پهلوى - درى - خوزى - هروى - زاولى - سكزى - خوارزمى - بخارائى - مكرى - آذربايجانى ( آذربينه ) و ارانى بعد از اسلام آنكه اول دفعه به خط عربى صاحب نظم و نثر گرديده زبان درى بوده و آن همين زبان و لغت امروزى ماست كه ادبيات منظوم و منثور آن تقليد همان ادبيات عهد صفارى و سامانى و مبنى بر همان اساس لغوى و ادبى است زبان و لغت درى را مردم ما وراء النهر و خراسان در همان اوائل حكومت سامانيان به خط عربى مىنوشتند حتى منشورها و احكام دولتى تا عصر امير احمد چنان كه گذشت به زبان درى بود